มานั่งนับ ๆ ดู

นี่เราทำงาน 7 วันมากี่อาทิตย์นะ

 

เด๋วรอแป๊บ

ขอเปิด wallpaper calendar ก่อน

.

.

.

เฮ้ยยยย เพิ่งรู้อ่า นี่มันจะเดือนนึงแล้ว (_ _) ไม่รู้ตัวเลย

 

ในการทำงาน 7 วัน

มีหลายวันที่กลับดึก ต้องขอบคุณพ่อที่มารับ ^^

มีหลายวันที่กลับเร็ว แต่หอบคอมกลับมาทำงานที่บ้านต่อจนเที่ยงคืน --"

พ่อเดินมาหา แม่เดินมาดู

"นอนเหอะ"

"นอนได้แล้ว" 

"จะเที่ยงคืนแล้วนะ"

"เมื่อไหร่จะนอนเนี่ย"

 

รู้สึกว่าเป็นลูกที่แย่จังอะ --  

 

เหนื่อยเนอะ...ทำงานเนี่ย

เหนื่อย.. แต่กลับหลับไม่ลง

หลาย ๆ คืน ต้องท่องพุทโธ

คงด้วยความเครียด สมองตื่นตัวในเรื่องงาน

บางที ลงไปนอนละ

ดันนึกนั่น นึกนี่ได้

ก็ต้องลุกขึ้นมาจากเตียง

ไปหยิบสมุดคู่ใจมาจด ๆ ๆ ๆ ๆ

แล้วกลับมานอนต่อ

 

บ่นพอละเนอะ

 

เอาวะ สู้ ๆ 

...

เมื่อก่อนไม่เคยเข้าใจ

เวลาที่แม่พูดว่า ไม่เคยมีใครสนใจว่าแม่ทำงานหนักไหม เหนื่อยหรือเปล่า

 

มาวันนี้ ตอนที่เราเหนื่อย

เราเริ่มเห็นค่าของคำสองคำ

 

เหนื่อยไหม ?

เป็นยังไงบ้าง ?

 

อาจจะเป็นคำพูดธรมดา ๆ  

แต่สำหรับคนที่กำลังหมดแรง

มันมีค่ามาก

อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่า

ยังมีคนที่ห่วงใยเรา

...

 

ช่วงนี้ อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ

เด๋วก็มีกำลังใจ

เด๋วก็ท้อใจ

เริ่มคิด ๆ อีกแล้วว่า

มันเป็นทางที่เหมาะกับเราหรือเปล่า ?