วันนี้ลืมเอามือถือไปทำงานด้วย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน

พ่อคงแวะเอามาให้

แต่ตอนนี้ ที่ทำงานห่างไกลจากพ่อพอสมควร

เราก้เลยไม่มีมือถือไป 1 วัน

ทีแรก ก้คิดว่า เออ ไม่เป็นไรหรอก

คงไม่มีใครโทรมา

แต่อยู่ ๆ พ่อก้โทรเข้าเครื่องแป้งมาบอกว่าเจ็กจะมารับ

และเจ็กก็โทรเข้ามาเครื่องแป้งอีก

อนาถจิตจิง ๆ

วันอื่นเอามือถือมา ไม่เห็นมีใครคิดจะมารับเลย

ลำบากชาวบ้านชาวช่องเค้า

ต้องอนุเคราะห์มือถือให้

 

ปกติมือถือของเรามีไว้

- ใช้ reminder

- ดูนาฬิกา

- โทรบอกให้แม่มารับหน้าบ้าน

โดยมากก้มีเท่านี้นะ วัน ๆ นึง

เมื่อวานนี้ ไปพัฒนาบุคคลิกภาพกะอาจารย์ประภัสสร

ตอนเช้า อ.สอนการไหว้ นั่ง ยืน

ไหว้กันไปทั้งตัว ต้องค้อมหลังด้วย คล้าย ๆ กับการก้มหลังแบบญี่ปุ่น

การนั่ง ก้หลังตรง ปลายเท้าชี้ไปข้างหน้า พอดีเมื่อวานตื่นมาเจ็บหลัง เลยรู้สึกโคตรจาแย่กับการต้องนั่งหลังตรงเลย

การยืน ยืนหลังตรง ๆ อันนี้สบายมาก เพราะเชิ่ดด้วยความเตี้ยอยู่แล้ว อิอิ

 

ตอนบ่าย อาจารย์สอนเรื่องการแต่งกาย

เริ่มตั้งแต่เลือกซื้อเสื้อผ้าเลยแหละ

อย่างเช่น กางเกงผู้ชาย ควรเลือกให้สูงกว่าขอบส้นรองเท้า 1/4 นิ้ว เป็นต้น

อ.มีความสุขมากกับการได้จับ...

 

จับเสื้อผ้า... ซึ่งก้นะ ใกล้ชิดหนุ่ม ๆ เหลือเกิน

โดน.. โดนจับเสื้อผ้ากันไปหลายคน

แต่ก้ทำให้รู้สึกฮาดี

ไม่รู้ว่า เจ้แกตั้งใจมากป่าว

แต่เมื่อวาน เป้บอกว่า เป้ถึงกับสะดุ้งไปหลายทีเลย

เหอ ๆ

 

สิ่งที่เราต้องแก้ไข

1. ผม ไปตัดออกสัก 3 - 4นิ้ว และรวบผม 1/2 หัวหรือรวบเป็นหางม้าไปเลย 

2. เสื้อ ตัวใหญ่เกินไป

3. กระโปรงยาวเกินไป ทำให้ดูเตี้ย

4. รองเท้า เปิดหน้าเปิดหลัง ไม่เหมาะสม

5. กระเป๋า ไม่ได้เข้ากับอะไรซักอย่างในตัวเลย

สรุปก้คือต้องแก้ทั้งตัว...

 

จะลองดูก้แล้วกัน

จิง ๆ ก็แค่นั่งทำ 7 days with ABAP อยู่เกือบอาทิตย์ละ

แต่ว่าพี่เอกคงเห็นเรานั่งว่างกินเงินเดือนมานาน

จึงได้ส่งเราและแป้งไปทำ ABAP ที่โปรเจคนิยม ณ เชียงใหม่แล้ว

 

ไม่ได้ไปเชียงใหม่หรอกนะ

นั่งทำอยู่ที่ Tipco อะแหละ

แต่อารมณ์ตอนนี้ down มาก

ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว

งานก้ดูยาก สำหรับเด็กที่มีประสบการณ์ Code มา 2 ภาษาอย่างเรา

ส่วนเรื่องส่วนตัว ก้... เรื่องเดิมอะ

ยังคงแก้ไม่ตก